header
Untitled Document
Left
 
สั่งซื้อ หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว แจกฟรีทันที รักร้อนดั่งไฟ, ไฟรักผลาญใจ, ใจขอเพียงรัก, ดั่งสวรรค์สาป...ว่าให้รัก, หวานชะมัดแผนรักปล้นใจ จะเลือกเล่มใดเล่มหนึ่งหรือทั้งหมดก็ได้ ค่าส่งเล่มละ 50 บาท (เลือก 5 เล่มก็ 250 บาท) โอนเงินมาพร้อมกับการสั่งซื้อ หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว เข้าบัญชี มงคลชัย ชัยวิสุทธิ์ ธนาคารกสิกรไทย 731-2-44211-0 เสร็จแล้วส่งสลิปใบโอนเงินและชื่อที่อยู่ที่ให้จัดส่งพร้อมเบอร์โทรศัพท์ มาที่ mchaivis@hotmail.com โปรโมชันนี้ถึงวันที่ 5 ธันวาคม 2559 เท่านั้น รีบหน่อยนะคะก่อนหนังสือจะหมด

Click
รอยร้าย ร่ายรัก (บทนำ)
โดย Tipplee08 เมื่อ 2013-09-04
บทนำ

ภายในร้านกาแฟขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณของสวนซึ่งมีบ้านสีขาวอีกหลังอยู่ลึกเข้าไป ซึ่งถูกสร้างขึ้นใหม่ให้อยู่ติดถนนและแบ่งสวนสวยเกือบครึ่งเพื่อเป็นที่สำหรับนั่งทานกาแฟ และพักผ่อนของคนที่มาใช้บริการ หญิงสาวเจ้าของร้านกำลังก้มๆเงยๆเพื่อเตรียมเปิดร้านในเช้าของวัน เธอมักง่วนอยู่กับการจัดเตรียมเครื่องดื่มและขนมให้พร้อม ก่อนที่จะมีแขกมาเยือนในเช้าวันนี้ พร้อมกับเด็กในร้านอีกหนึ่งคน

“เหมี่ยว เดี๋ยวเอาขนมที่พี่เพิ่งทำไปจัดนะ แล้วก็ฝากเรียงครัวซองตรงนั้นใหม่ด้วย มันเบี้ยว” เสียงสั่งงานดังมาจากด้านหลัง พร้อมร่างของคนพูด ณิฐชา หรือทิพย์ เจ้าของร้านวัยสามสิบ รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว ผมยาวถึงกลางหลังถูกรวบขึ้นเพื่อให้สะดวกแก่การทำงาน เสื้อเชิ้ตที่เจ้าตัวชื่นชอบเป็นสีฟ้าในวันศุกร์แบบนี้ เธอสวมผ้ากันเปื้อนสีเดียวกันซึ่งถูกออกแบบมาให้เหมือนกันทุกคน มือเรียวยื่นถาดขนมให้เหมี่ยว หรือมลินี ลูกจ้างซึ่งมีไว้สำหรับช่วยงานและขายของภายในร้านซึ่งทั้งคู่สนิทกันเป็นอย่างดี

“ค่ะพี่ทิพย์ แล้วนี่ จะไปส่งเค้กกี่โมงเหรอคะ” มลินีเอ่ยถาม หลังจากรับถาดขนมเค้กสีสวยมาไว้ในมือ

“เดี๋ยวพี่ไปตอนสิบเอ็ดโมงนะ ถ้าเกิดเจ๋มา พี่ฝากบอกเจ๋ให้ทำครัวซองเพิ่มให้หน่อยแล้วกัน ใกล้หมดแล้ว” ณิฐชาบอก แล้วเดินเข้าไปหลังเคาร์เตอร์

“บ้านทิพย์” ชื่อร้านขขมและกาแฟของณิฐชา ที่ออกจะโบราญจนบางคนคงคิดว่าเป็นร้านอาหารโบราญหรือไม่ เจ้าของก็คงแก่อายุเท่าคุณยาย ทำให้ตอนแรกๆ ไม่ค่อยมีคนมาใช้บริการทั้งที่ร้านนั้นตั้งอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเพียงไม่กี่ร้อยเมตร แต่เมื่อมีนักศึกษาหลายคนมาเยือนและพูดกันปากต่อปาก ทำให้ “ร้านบ้านทิพย์” เริ่มมีชื่อเสียง และมีคนมาใช้บริการ รวมถึง สั่งเค้กจำนวนมากไปออกงานก็มี

“เจ๊ อยากกินชาเย็นปั่น” เสียงเรียกร้องหาเครื่องดื่มของ อริษา เพื่อนสนิทคนหนึ่งในกลุ่มสมัยเรียนดังมาแต่ไกล

เจ้าของร่างผอมบางในชุดทำงานเดินโซเซเข้ามานั่งหน้าเคาร์เตอร์ ก่อนจะวางกระเป๋าในสวยลงข้างๆพร้อมแฟ้มเอกสารอีกปึกหนึ่งลงอย่างเบามือ
อริษาเป็นเจ้าของบริษัทออแกไนเซอร์ของตัวเอง ไม่ไกลจากร้านนัก เธอแวะเวียนมาหาเป็นประจำด้วยความที่เป็นทางผ่านระหว่างบ้านกับที่ทำงาน อริษาเป็นคนสวย หญิงสาวเป็นอิสลาม หน้าตาออกไปทางแขก จนบางครั้งหลายคนเข้าใจผิดว่าเธอเป็นลูกครึ่ง

“มาถึงก็บ่นหาชาเย็นเลยนะ รอแป๊บนึง ร้านยังไม่เปิดเลย มาก่อนเวลาทุกที” เจ้าของร้านบ่น แต่ก็หยิบเอาอุปกรณ์การทำชาเย็นปั่นออกมาและเริ่มทำเครื่องดื่มให้เพื่อนสาว ซึ่งก็เป็นแบบนี้เหมือนเดิมแทบทุกวัน

“บ่นตลอด” อริษาทำเป็นเบะปากใส่ อย่างไม่จริงจังเท่าไหร่ เริ่มชินเสียแล้วกับความขี้บ่นของณิฐชา ซึ่งเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียน

“ดรีมล่ะ” คนกำลังทำเครื่องดื่มถามขึ้นแบบไม่มองหน้า

“ออกไปแล้ว พี่อุ๋ยไปส่ง”

“อ้าวแล้วทำไมไม่ไปพร้อมดรีมล่ะ ทางผ่านนี่”

“ก็มันบอกว่ารีบ วันนี้มีประชุม แต่ไม่เป็นไรหรอก ไปเองได้ วันนี้มาร์คมีงานไปต่างจังหวัดพอดีเลย” มาร์คหรือจิรวัฒน์ ที่อริษาพูดถึงคือแฟนหนุ่มของหล่อน ส่วนดรีม ปานดวงเนตร ก็คือเพื่อนอีกคนที่ทำงานที่เดียวกันกับอริษา และพี่อุ๋ย ที่อริษาบอกว่าไปส่งปานดวงเนตร ก็คือ จิราพร แฟนสาวหล่อของปานดวงเนตรนั่นเอง

“มาร์คไปต่างจังหวัดบ่อยนะช่วงนี้ ใครเลี้ยงโนอาล่ะ ไม่มีใครเลี้ยงเอาให้ฉันเลี้ยงก็ได้ ตอนนี้ฉันว่างๆ ไม่ค่อยมีคนสั่งเค้กเท่าไหร่” ณิฐชาบอก พร้อมกับวางแก้วเครื่องดื่มลงที่หน้าเพื่อนสาว

“อยู่กับยายน่ะ ฝากแม่ไว้ก่อนอาทิตย์นึง ช่วงนี้งานเยอะ” อริษาบอกแล้วคว้าแก้วมาดื่ม

“คิดถึงเหมือนกันนะ ไม่เจอนานแล้ว”

“เดี๋ยวอาทิตย์หน้าพามาให้เลี้ยงทุกวันเลย โอเคนะ” อริษายื่นมือไปจับแก้มของณิฐชา แล้วบิดเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว

“มันเจ็บนะโว้ย เบาๆหน่อย แก้มช้ำหมด” เจ้าของแก้มรีบดึงหน้าหนี อริษาหัวเราะร่วน แล้วดูดเครื่องดื่มอย่างเอร็ดอร่อย

“ถ้าแกเหงา ทำไมแกไม่แต่งงานซะทีวะอีเจ๊”

“เออ ถ้ามีจะบอกแกคนแรกเลย”

“พูดแบบนี้ทุกที แล้วเป็นไง จนฉันลูกหนึ่งละ แกยังไม่มีแฟนเลยเนี่ย” ลูกหนึ่งของอริษาคือหลานสาวสุดรักสุดหวงของณิฐชา ที่ตอนนี้อายุได้หนึ่งขวบปีพอดิบพอดี ณิฐชารักและหลงโนอา หรือ นริศรา มาก เรียกได้ว่า มดไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม จนหลายคนที่ไม่รู้ เข้าใจผิดคิดว่าเป็นลูกสาวของณิฐชาเสียเอง

“เออน่า ไม่รีบ” ณิฐชาบอก แล้วหันไปจัดการเตรียมร้านต่อไป

“เออ งั้นไปแล้วนะ เดี๋ยวสาย” อริษาว่า เพราะเห็นเพื่อนกำลังง่วนกับการจัดร้าน

“เออ เดินทางดีๆล่ะ” ณิฐชาหันมาส่งเพื่อนจนสุดสายตา แล้วคิดตามที่อริษาว่า เรื่องจริงที่เธฮยังไม่มีแฟน และยังไม่คิดว่าจะมี เพียงเพราะพื้นที่ในหัวใจ ไม่อาจจะเหลือไว้ให้ใครได้อีกแล้ว

ณิฐชายกมือขึ้นกุมหัวใจตัวเอง ก่อนจะเหม่อลอยไปไกล และดึงตัวเองกลับมาอีกครั้ง เมื่อเสียงกรุ๊งกริ๊งที่ประตูดังขึ้น เรียกเธอตื่นจากภวังค์

“ขอโทษนะคะ ร้านยังไม่...เปิดค่ะ” น้ำเสียงของณิฐชาขาดหาย เพียงเพราะได้เห็นคนที่เข้ามาภายในร้าน ซึ่ง เป็นคนที่เธอไม่เคยคิดอยากจะพบเจอเลย...
หมายเหตุ : เข้าสู่ระบบก่อน จึงจะโพสความคิดเห็นได้
Untitled Document