header
Untitled Document
Left
 
สั่งซื้อ หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว แจกฟรีทันที รักร้อนดั่งไฟ, ไฟรักผลาญใจ, ใจขอเพียงรัก, ดั่งสวรรค์สาป...ว่าให้รัก, หวานชะมัดแผนรักปล้นใจ จะเลือกเล่มใดเล่มหนึ่งหรือทั้งหมดก็ได้ ค่าส่งเล่มละ 50 บาท (เลือก 5 เล่มก็ 250 บาท) โอนเงินมาพร้อมกับการสั่งซื้อ หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว เข้าบัญชี มงคลชัย ชัยวิสุทธิ์ ธนาคารกสิกรไทย 731-2-44211-0 เสร็จแล้วส่งสลิปใบโอนเงินและชื่อที่อยู่ที่ให้จัดส่งพร้อมเบอร์โทรศัพท์ มาที่ mchaivis@hotmail.com โปรโมชันนี้ถึงวันที่ 5 ธันวาคม 2559 เท่านั้น รีบหน่อยนะคะก่อนหนังสือจะหมด

Click
ดวงใจกริชชาติ ตอนที่ 2 100%
โดย monkey เมื่อ 2013-10-10
2
กริชชาติหลานชายคนโต วัย20 ปี มีรูปร่างสูง ผิวขาว หน้าตาหล่อเอาการ ท่าทางดูสุภาพ แต่สัมผัสได้ถึงอำนาจอันทรงพลังที่มีอยู่เปี่ยมล้นอยู่ในตัว แข็งแกร่ง เป็นผู้นำ ในขณะที่ ภาคี หลานชายคนเล็ก หนุ่มอายุ 18 ปี ถ้าจะอธิบายอะไรเกี่ยวกับตัวเขา ก็คงเหมือนกับพระรองซีหรี่ย์เกาหลีทั่วไป ที่อารมณ์ดี ใจเย็น ขี่เล่น แต่ที่จริงเอาจริงและเอาแต่ใจ
....
คุณชัชวาลและหลานชายทั้งสองเดินเข้ามาที่ศาลาสวดศพ และได้พบกับคุณช่วง
“ช่วง ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ปัณณาไม่น่ามาด่วนจากไปทั้งที่ยังไม่ถึงเวลา” คุณชัชชวาลพูดพร้อมกับสีหน้าที่แสดงออกถึงความเสียใจเป็นอย่างมาก เพราะท่านเองก็รักคุณปัณณาเหมือนกับลูกสาวคนหนึ่งของท่าน คุณช่วงเองก็ได้สียิ้มอย่างเศร้าให้กับเพื่อน ซึ่งเป็นสีหน้าที่จะไม่ใช่ใครจะได้เห็นง่ายๆ
“แล้วนี่ยายหนู เป็นยังไงบ้าง “ คุณชัชวาลถามอย่างเป็นห่วง
“เพิ่งฟื้นเมื่อบ่ายนี้เอง พอตื่นขึ้นก็เอาแต่นั่งเศร้า ไมยอมกินอะไร เฮ้อ หลานคนนี้ของฉันแกเป็นคนเก็บความรู้สึกอย่างนี้มาตลอด ฉันเลยยิ่งเป็นห่วง”คุณชัชได้ฟังแล้วก็รู้สึกสงสารและเป็นห่วงขึ้นมามากยิ่งขึ้น ส่วนหลานชายทั้งสองของท่านก็อดรู้สึกสงสารเป็นอย่างมากถึงแม้จะไม่เคยได้เจอกันเลยเนื่องจากพวกเขาต้องไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งแต่เด็ก นานๆครั้งจะได้กลับมาที่บ้าน เลยไม่แปลกจะไม่เคยเจอ ‘ยายหนู’ ที่ท่านทั้งสองกำลังพูดถึง
“อ้าว! แพรมาพอดีเลย มานี่ลูกมาหาตา” เด็กหญิงแพรพรรณที่เดินมาพร้อมกับคนดูแล ก็เดินไปหาคุณตา และยกมือไหว้คุณชัช และหลานชายทั้งสอง ของท่าน กริชชาติทันที่ที่ได้สบตา ดวงตาคู่หวานซึ้งปานน้ำตาล แต่เศร้ายิ่งกว่าอะไรก็ทำให้ใจของเขาสั่น เหมือนมันหลุดลอดไปไกล จนเขาสงสัยในตัวเองว่าเป็นอะไร ‘เธอยังเป็นเด็กนะไอ้กริช แถมอายุยังห่างกับแกตั้งมาก อย่าบ้าน่า’ แต่กริชรู้สึกว่าเด็กสาวคนนี้ ชั่งบอบบางและแสนสวยเหลือเกิน เหมือนแก้วที่บางเฉียบยิ่งกว่ากระดาษธรรมดาซะอีก หากเขาแตะแรงๆเข้าล่ะก็ คงแตกกระจายละเอียดเป็นผงเป็นแน่ คิดได้ดังนั้นความรู้สึกที่อยากจะดูแลถะนุถนอมเด็กสาวตรงหน้าก็พวยพุ่งเข้า มันมากมายมายมหาศาลซะจนเขาเองยังตกใจ
ในขณะชายต่างวัยสามคนแห่งตระกูลอัฏฐกรเมธากำลังเดินทางกลับ
“แหม พี่ชายเรา ไม่ธรรมดาเลยน้า”
“อะไรของแกว่ะไอ้คี”
“ฮื่อ”ภาคีทำเสียงในลำคออย่างขัดใจ “ก็น้องแพรคนสวยไง ผมเห็นพี่มองซะจะทะลุร่างเขาซะขนาดนั้น ถึงจะเด็กไปหน่อยก็เถอะ แต่สวยหวานซะเหลือเกิน”กริชชาติถึงกลับปฏิเสธไม่ออกเลยทีเดียว ก็ไอ้น้องชายตัวแสบมันเล่นพูดตรงใจเขาซะขนาดนี้
“พูดอะไรของแกเฮอะเจ้าคี ยายหนูแพรยังเด็กนะ พูดอย่างงี้ใครได้ยินเข้าน้องจะเสียหายเอาได้”
“โธ่ปู่คร้าบ ใครจะมาได้ยินเราอยู่กันแค่นี้ แล้วอีกอย่างเรื่องที่พูดอยู่เนี่ย มันจริงแท้เห็นกลับตา ฮ่าๆๆ”
“บ้าน่า แกกำลังหาคุกให้ฉันนะเว้ย น้องแพรยังเด็กฉันก็แค่สงสารน้องแพรเท่านั้นเองที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้.”
“โอเคคร้าบคุณพี่กริชไม่คิดก็ไม่คิด ปากแข็งจริงๆพ่อคู้ณณณ กริชชาติได้แต่มองน้องชายตาดุ “แต่ก็นะ แม่ถูฆ่าตายต่อหน้าต่อตาทั้งคน ยังเก็บอาการได้ขนาดนี้ เป็นเด็กที่เข้มแข็ง ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ”
“แต่ว่าก็ไม่แน่หร้อก คนแถวนี้อยากเข้าไปดูแลจะแย่ แต่เสียดายอีกสองวันต้องกลับอังกฤษแล้ว คงทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้”
“ไอ้คี!”
“คร้าบ เงียบแล้วคร้าบบบ”
คุณชัชวาลเองท่านก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกของหลานชายคนโต แต่เรื่องนี้มันก็ คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคต เพราะตอนนี้ยังไม่ใช่เลาที่เหมาะสมกับเรื่องแบบนี้ ทั้งคน ทั้งเวลา แต่ถ้าหลานชายของท่านกับยายหนูแพรได้ลงเอยกันจริงล่ะก็ ท่านจะดีใจมาก เพราะรู้สึกรักและเอ็ดดูยายหนูเสมอมา
.........
จากวันนั้นเวลาได้ล่วงเลยไปยาวนานเป็นเวลา 8 ปี ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปและการสูญเสียก็มาเยือนแพรพรรณอีกครั้ง การจากไปของคุณช่วง โชติตระการ ด้วยโรคชรานำพาความเสียใจมาให้แพรพรรณเป็นอย่างยิ่ง ในตอนนี้แพรพรรณเองก็เรียนจบเป็นที่เรียบร้อยหลังจากที่ต้องจากบ้านมาเป็นเวลานาน
“เสียใจด้วยนะเว้ยแพร แล้วพวกฉันก็ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้มาร่วมศพคุณตาแก” ทศพรพูดด้วยสีหน้าตึงเครียดเหมือนกับนำพร
แพรพรรณยิ้มให้กับทศพรและนำพร
“ไม่เป็นไรหรอกอะตอม มุก ฉันเข้าใจ กว่าพวกแกจะจัดการธุระเรื่องเรียนได้เสร็จก็นานมาก นี่ยังไม่หายเหนื่อยก็รีบกลับมาแล้ว”
“ก็ฉันเป็นห่วงแกนี่ นอกจากพ่อแล้วก็มีแกกับไอ้อะตอมนี่แหละที่ฉันรักเหมือนญาติ”
แพรพรรณฟังแล้วกอดนำพรแน่น “ขอบใจมากนะมุก ฉันรักพวกว่ะ” ทั้งสองคนยิ้มรับกับคำพูดของแพรพรรณ
“แล้วนี่แกจะทำไงต่อ” ทศพรถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย
“ฉันจะดูแลธุรกิจและทุกคนต่อจากคนคุณตาเอง ถึงแม้ฉันจะไม่ใช่คนเก่งกาจอะไรนัก แต่ฉันจะทุ่มทั้งตัวเพื่อเรียนรู้และสืบทอดกิจการของตระกูลของฉันจนสุดความสามารถ เพราะปางไม้นี้คือหัวใจของบรรพบุรุษฉัน” แพรพรรณพูดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างมุ่งมั่น ถึงแม้ตอนนี้เธอเองก็รู้ว่าทุกอย่างมันไม่ง่าย แต่เธอก็พร้อมจะแบกรับทุกอย่างข้างหน้าที่รออยู่
นำพรและทศพรยิ้มให้กำลังใจแพรพรรณพร้อมกับเชื่อว่าแพรพรรณจะเอาชนะทุกอุปสรรคได้
.......
“สวัสดีครับคุณปู่” กริชชาติพูดพร้อมกับยกมือไหว้คุณชัชวาล แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งขวาที่โต๊ะอาหารยามมื้อเที่ยง
“กลับมาแล้วเหรอเจ้ากริช ทำไมกลับมาเร็วล่ะ ไหนบอกว่าจะมาถึงอีกสองวัน”
“คือพอดีงานเสร็จเร็วกว่ากำหนดน่ะครับ ผมเลนรีบกลับ และได้ทราบข่าวการจากไปของคุณคาช่วงด้วยครับ”
“อืม ปู่เองก็ได้ไปร่วมงานศพของช่วง และได้เจอกับยายหนูแพรด้วย สงสารแกนะ แต่ท่าทางของแกก็เข้มแข็ง ปู่ก็สบายใจขึ้น”
กริชชาติได้ฟังแล้วก็มีสีหน้าเครียดขึ้นเล็กน้อย แล้วสักพักก็หายไปเป็นสีหน้าปกติ
“ปู่คุยกับหนูแพร เห็นแกบอกว่าเรียนจบแล้วจะกลับมาอยู่นี้ถาวร” คุณชัชพูดพร้อมสังเกตสีหน้าของหลายชาย
“อย่างนั้นเหรอครับ” กริชชาติพูด แล้วรับประทานอาหารต่อไป
“จะทำอะไรก็รีบทำเข้า ช้านักอาจจะไม่ได้การ” คุณชัชวาลพูดหลังจากทานเสร็จและลุกออกไป ปล่อยให้กริชชาตินิ่งคิดอยู่คนเดียว

หมายเหตุ : เข้าสู่ระบบก่อน จึงจะโพสความคิดเห็นได้
Untitled Document